Papier elektroniczny

Papier elektroniczny to technologia prezentacji danych na ekranie urządzenia . Ma on imitować tradycyjny papier. Wyświetlacz jest bardzo cienki, lekki i energooszczędny, gdyż energia zużywana jest tylko do wytworzenia tekstu. Gdy nie zmieniamy strony, obraz zostaje na ekranie i nie pobiera mocy.

Historia

Pierwszą technologią wykorzystaną do stworzenia e-papieru, było użycie mikroskopijnych czarno-białych, magnetycznych kuleczek, które były wprasowywane między dwie folie. Jedna z folii posiadała zdolność przewodzenia prądu. Kuleczki obracały się czarna stroną do powierzchni papieru po przyłożeniu specjalnego elektronicznego pisaka. W ten sposób powstawał zapis. Aby go wymazać trzeba było poddać ''kartkę'' działaniu silnego pola elektromagnetycznego. Następowało wtedy odwrócenie się wszystkich kuleczek białą stroną do powierzchni papieru. Tę technologię opracował w latach 70tych ubiegłego wieku Nick Sheridon z firmy Xerox, która została następnie opatentowana pod nazwą Gyricon.

Inny rodzaj e-papieru powstał w latach 90tych. Tutaj wykorzystano mikro-kapsułki wypełnione elektrycznie naładowanymi drobinami białej barwy, które zawieszone były w kolorowym oleju. Drobiny wypływały na powierzchnię oleju, zakrywając go całkowicie(biała kartka) a przyłożenie słabego pola elektrycznego sprawiało, że przesuwały się w dół mikrokapsułek, odsłaniając kolorowy olej. Wszystko było umieszczone w elastycznej folii. Tego rodzaju e-papier był dość podatny na działanie zewnętrznych źródeł pola elektrycznego oraz wstrząsów, co za tym idzie trwałość zapisu nie była zbyt dobra. Technologia ta została opracowana przez Josepha Jacobsona.

Jacobson pracował nad modyfikacją tej technologii, czego efektem jest e-ink. W folii znajdują się mikrokapsułki z dwoma rodzajami elektrycznie naładowanych drobin: białymi i czarnymi oraz bezbarwny olej, w którym owe mikrokapsułki są zawieszone.

Istnieją też inne rodzaje elektronicznego papieru, oparte m.in. na ciekłych kryształach, wyświetlaczach elektrochemicznych, plazmowych.

E Ink

E-atrament (E Ink) jest opatentowanym materiałem, który został w nowoczesny sposób zintegrowany z wyświetlaczem. Choć rewolucyjny w swojej koncepcji jest bezpośrednim połączeniem osiągnięć z dziedzin chemii, fizyki i elektroniki.  Głównym składnikiem wyświetlaczy są miliony maleńkich kapsułek, mniej więcej średnicy ludzkiego włosa. Każda taka kapsułka zawiera białe cząsteczki naładowane dodatnim ładunkiem elektrycznym i czarne naładowane ładunkiem ujemnym zawieszone w przeźroczystym płynie. Gdy poddamy je dzianiu ujemnego pola elektromagnetycznego, białe cząsteczki przesuwają się na górę i stają się widoczne.

W tym samym czasie przeciwstawne pole elektromagnetyczne przyciąga czarne cząsteczki w mikrokapsułkach na dół, co czyni je niewidocznymi. Odwracając proces czarne cząsteczki przesuwają się na górę w mikrokapsułkach i w ten sposób na wyświetlaczu dany punkt zabarwia się na czarno.

 ^{Zasada działania e-papieru - źródło Rzeczpospolita: Pożegnanie z papierem?}

Aby stworzyć wyświetlacz na bazie tej technologii cząstki elektronicznego atramentu są nadrukowywane na plastikowe tworzywo, które następnie jest laminowane z razem z warstwą przewodników elektrycznych. Przewodniki tworzą wzór pikseli, które mogą być kontrolowane przez odpowiednie oprogramowanie.